دو . ضرورت تشكيل حكومت براى زمينه‌سازى ظهور به نظر مىرسد مقدّمهء دوم ، يعنى ضرورت تشكيل حكومت جهت زمينه‌سازى براى ظهور ، بسيار بديهى و روشن است و نيازى به اثبات ندارد . به سخن ديگر ، تصوّر آن براى تصديقش كافى است ؛ زيرا براى زمينه‌سازىِ حكومت جهانى اهل بيت عليهم السلام ، امكاناتِ در اختيار يك حكومت را نمىتوان با امكاناتِ فردى - كه با صدها مانع سياسى و اجتماعى رو به روست - ، مقايسه كرد . بنا بر اين ، نقش بنيادين تشكيل حكومت براى زمينه‌سازى ظهور ، غير قابل انكار است . نكته‌اى كه در اين جا نبايد مورد غفلت قرار گيرد ، اين است كه امكانات تبليغى ، به تنهايى براى ترويج معارف اهل بيت عليهم السلام و بسترسازى جهت حكومت جهانى اسلام ، كافى نيستند ؛ بلكه همانطور كه در ره‌نمودهاى اهل بيت عليهم السلام آمده ، تبليغ عملىِ مدّعيان پيروى از اهل بيت عليهم السلام بويژه كارگزاران حكومتى كه حكومت به نام آنان تأسيس مىشود نيز براى انتقال صحيح پيام‌هاى فرهنگىِ خاندان رسالت ، ضرورى است . بايد توجّه داشت كه اگر تبليغ عملى ، با تبليغ رسانه‌اى همراه نباشد ، چه بسا تبليغات رسانه‌اى ، نتيجهء معكوس دهند . بنا بر اين ، جمهورى اسلامى ايران ، در صورتى كه بتواند در عمل ، كارايى مكتب اهل بيت عليهم السلام را در زمينه‌هاى مختلف سياسى ، اقتصادى ، نظامى ، اجتماعى ، امنيتى و بويژه در زمينهء فرهنگى و سبْك زندگى ، در معرض ديد جهانيان قرار دهد ، بى ترديد ، نويد دهندهء ظهور امام عصر عليه السلام و حاكميت جهانى اسلام خواهد بود . بر اين اساس و با توجّه به دو مقدّمه‌اى كه گذشت ( ضرورت زمينه‌سازى براى ظهور امام غايب و ضرورت تشكيل حكومت زمينه‌سازان ) ، روشن مىشود كه مهم‌ترين وظيفهء پيروان اهل بيت عليهم السلام ، بلكه همهء علاقه‌مندان به حكومت جهانى اسلام ، مبارزه با زمامداران جبّار حاكم بر جوامع اسلامى و تشكيل حكومتى مبتنى بر